L.A. Noire (PC) preview

29 September 2011 19:46 -

Dat L.A. Noire ééen van de toppers van het voorbije gamejaar was, lijdt geen twijfel. In mei mochten we al aan de slag met L.A. Noire op de PS3 en de Xbox360, maar begin november mogen we ook op de pc een poging wagen met één van de best onthaalde games van 2011. De reacties over L.A. Noire waren over het algemeen eensluidend positief. Dit was toch een beetje een verrassing, gezien het feit dat uitgever Rockstar een volledige nieuwe richting uitging qua type game. Laat ons hopen dat dat voorbeeld door andere uitgevers wordt gevolgd. In afwachting daarvan kijken wij of L.A. Noire ook op pc een potentiële pottenbreker is...

Dat het bij uitgever Rockstar een beetje rommelt, moet echter ook gezegd worden. De ontwikkeling gebeurt niet langer door Team Bondi, het team dat de consoleversies tot leven bracht, maar is uitbesteed aan de lokale Rockstar-afdeling. Of deze heren kaas gegeten hebben van het porten van pc-games was maar zeer de vraag, maar bij het bezoek dat wij konden brengen aan de Rockstar afdeling in München bleek maar wat snel dat het reeds verzette werk van een piekfijn allooi was. Voor we daar echter aandacht aan besteden, geven we graag nog een korte flashback naar de meest essentiële feiten over ‘L.A. Noire’.

Het jaar is 1947. Los Angeles is een stad waar de welvaart welig tiert en de economische vooruitzichten er grotendeels rooskleurig uitzien. Het is echter ook al een metropool en het is alom geweten dat grote steden gevarieerde type personen aantrekken. Niet enkel glitter en glamour dus in de 'Stad der Engelen'. Geweld, corruptie, seks, drugs en moord horen tot de dagelijkse orde in de grootste stad van de Amerikaanse westkust. Wij vertolken de rol van Cole Phelps, overlevend soldaat van de Slag van Okinawa, en ondertussen al twee jaar gedesillusioneerd thuis. De oorlog is echter nog niet volledig voorbij, want de straten van Los Angeles hebben bij momenten ook wel wat weg van een slagveld. Je begint als simpele politieagent, maar maakt al snel promotie, waarna je aan de slag kan als rechercheur van moordzaken. In totaal krijg je de niet bijster gemakkelijke opdracht eenentwintig dossiers op te lossen die dan wel afzonderlijk behandeld worden, maar toch met een rode draad verbonden zijn. Flashbacks over de oorlog, afgewisseld met nieuwsberichten bezorgen je alle informatie die je nodig hebt. Simpel gezegd: werk je weg omhoog van simpel politieagentje tot rechercheur moordzaken. Een kolfje naar de hand van inlevers...

Veel dieper ingaan op het verhaal moeten we niet doen, want dat zou de spelervaring kunnen verminderen of zelfs verpesten voor wie nog niet aan de slag ging met de game. L.A. Noire heeft één van de knapste verhaallijnen ooit gezien in een videogame. Het 2200 pagina's-tellende script is een eerbetoon aan de klassieke film noirs, met een vleugje inspiratie uit recenter literair werk als 'L.A. Confidential'. Het resultaat is een intrigerend stukje verhaal dat je steeds blijft aansporen verder en verder te spelen om stukje per stukje te ontdekken en zo de mysteries te ontrafelen. De personages zien er niet alleen geloofwaardig uit, de dialogen zijn ook bijzonder goed geschreven en komen erg natuurlijk over. Dat L.A. Noire dan ook als eerste videogame ooit mocht verschijnen op het gerenommeerde Tribeca Film Festival loog er dan ook niet om.

L.A. Noire is in tegenstelling tot wat velen misschien denken géén 'Grand Theft Auto'-kloon in een jaren veertig jasje. Er zijn inderdaad parallellen, een grote stad waarin je vrij kan rondrijden, maar daar stopt het dan ook. De nadruk ligt zeker niet op het onderhouden van je schietvaardigheden, zoals bij eerder genoemde game. Het aantal keren dat je in de game je wapen moet trekken en schieten om te doden, is eerder beperkt. Bovendien valt er ook minder te beleven in de stad zelf, de focus ligt namelijk elders. Aangezien je bij de politie werkt, kom je er ook niet ongestraft mee weg als je mensen aanrijdt of andermans eigendom beschadigt. Tijdens het rondrijden passeer je wel iconische bezienswaardigheden zoals de filmset van 'Intolerance', of kan je je kledij gaan besmeuren aan de teerputten van La Brea. Het oog voor detail is dus gigantisch en dat uit zich ook bij het doorzoeken van de huizen en plaatsen delict. Wanneer je op zoek bent naar bewijsmateriaal en je komt in de buurt van een interessant voorwerp, krijg je een intrigerend pianodeuntje te horen.

Dat voorwerp kan je dan oprapen en vanuit verschillende hoeken bestuderen, totdat je een interessant detail vindt dat de moeite waard is om in je notitieboekje te worden opgeschreven. Op zich komen deze onderzoeken vaak op hetzelfde neer, maar de omgevingen zijn zo gevarieerd, dat het nooit als een verplichting aanvoelt. Overal waar je kijkt, zie je allerlei verwijzingen naaar bekende films of celebrities uit de jaren veertig. De huizen die je bezoekt zien eruit als er echte mensen in wonen en aan de hand van subtiele details kan je een idee vormen over de bewoners. 

Eenmaal je voldoende hints en bewijsmaterialen bijeen hebt gescharreld, is het tijd om getuigen aan de tand te voelen en verdachten op de rooster te leggen. Hier laat L.A. Noire zich pas echt van zijn beste kant zien, want telkens wanneer iemand een uitspraak doet, is het aan jou om te beoordelen of hij/zij de waarheid wel vertelt, iets te verbergen heeft, of vlakaf leugens spuit. Het verzamelde bewijsmateriaal kan je hierbij tot op een zekere hoogte helpen. Je zal ook rekening moeten houden met stemintonaties en gezichtsuitdrukkingen, en hier wordt het pas echt interessant. Toegegeven, op console zag dat er allemaal al bijzonder netjes uit, maar nu kan de game pas echt gebruik gaan maken van de technologische aspecten waar het recht op heeft. L.A. Noire ziet er nog veel beter uit op de pc. Dat de pc hogere resoluties, en meer gedetailleerde texturen aankan, is natuurlijk geen geheim, maar dat het resultaat zo verbluffend kon zijn, was werkelijk verbazingwekkend. Om de verschillende personages te boetseren werden echte acteurs aangeschreven, veeleer uit series à la 'Mad Men' en dergelijke. Vervolgens werden zij voor de motioncapturing camera's gezet om elke scène zorgvuldig na te spelen. Achteraf werden ook de gezichten nog eens extra onder handen genomen. Maar liefst 32(!) camera’s werden simultaan op het gezicht gericht om vanuit elke hoek elke beweging perfect te registreren. 

Deze technologie komt natuurlijk pas volledig tot zijn recht als je de graphics op een maximum kan zetten, en geloof ons, het was ook danig indrukwekkend. Deze technologie heet “Motion Scan” en zorgt ervoor dat er achteraf zelfs geen postproductie meer nodig is bij de gevormde modellen, ze zijn quasi gebruiksklaar. Als je dan weet dat de gezichtsuitdrukkingen ook een essentieel onderdeel van de gameplay vormen, dan weet je dat dit zeker geen slechte investering is geweest. Tijdens de motions scans werd ook de audio opgenomen, zodat de acteerprestatie achteraf in de game ook volledig tot zijn recht kon komen. De game werd origineel ontwikkeld door het Australische Team Bondi, maar voor de pc-versie mag de plaatselijke Rockstar afdeling uit Leeds aan de slag. Eerste toevoeging, en getest door ondergetekende, is de toevoeging van stereoscopisch 3D. Met het brilletje op de neus mochten we onze missie spelen, in tegenstelling tot films waar 3D amper tot zijn recht komt, lijken games wél gemaakt voor het gebruik van 3D. L.A. Noire leent zich perfect tot het gebruik van deze technologie en heeft hiermee een extra troef in handen voor de adepten van pc-gaming.

Rockstar zou natuurlijk Rockstar niet zijn als het enkel en alleen bleef bij betere graphics en de toevoeging van 3D-ondersteuning. Per slot van rekening zou de meerwaarde van een pc dan niet al te groot zijn. Toegegeven, gamen op pc blijft voor vele mensen een aangenamere ervaring, maar het mag al ietsje meer zijn. En de heren van Rockstar bezorgen met de glimlach. Zo wordt het aantal zaken dat je kan oplossen opgetrokken. Niet langer 21, maar maar liefst 25 zaken mag jij tot een goed einde brengen door het gebruik van je speurneus, beoordelingsvermogen en intuïtie. Dat betekent dus dat je als pc-liefhebber gratis en voor niets alle tot nog toe uitgebrachte DLC en extra cases er zomaar bijkrijgt. Qua spelduurverlenging kan dat wel tellen. Het lijkt er alleszins op te wijzen dat je met deze L.A. Noire voor pc waar voor je geld zal krijgen.

Wij mochten in München aan de slag met de zaak 'Nicholson Electroplating'; een case die na de release van de game als DLC werd uitgebracht. Achteraf speelden we deze case ook uit op de Xbox 360-versie, zodat we een goed beeld konden vormen van de verschillen tussen beide platformen. Onze conclusie kon echter niet eensluidender zijn: er zijn amper verschillen. De game draait alleen maar nog vlotter, ziet er nog beter uit, en bestuurt nog beter - dat is tenminste de ervaring als hardcore pc-gamer- en voelt nog lekkerder aan.

Niets dan positieve punten dus, over een spel waar we al eenzijdig positief over waren. Wij beleefden ontzettend veel plezier aan de missie en waren tevreden dat we onze 'L.A. Noire'-ervaring uit hadden gesteld tot we met de pc-versie aan de slag konden. De missie was bijzonder gevarieerd, en we konden met eigen ogen aanschouwen hoeveel duidelijker en filmischer het was om op de pc gezichtsuitdrukkingen te beoordelen om onze mening te vormen over het al dan niet de waarheid spreken van een bepaalde getuige of verdachte.

L.A. Noire op pc lijkt dus een even goede game te worden als zijn voorganger op de console. Zowel op gebied van besturing als gameplay, en dan vooral graphics, zit de ontwikkeling volledig snor. Ook al is het niet het originele Team Bondi dat de ontwikkeling op zich neemt, Rockstar Leeds lijkt stevig op weg om éénn van de betere pc-games van het jaar uit te brengen. Voorlopig is het afwachten tot er een previewversie op de 9lives-redactie binnenkomt, zodat we meer te weten kunnen komen dan enkel de ‘Nicholson Electroplating’-missie. De rode draad is echter dat het hoogstwaarschijnlijk in orde komt met deze game...